اسپرسوساز تمام اتوماتیک فیلیپس مدل EP8757

قلب هر اسپرسوساز تمام‌اتوماتیک آسیاب آن است و فیلیپس در EP8757 تیغه سرامیکی به کار برده. دلیل این انتخاب را خود فیلیپس دوام و عمر بالا اعلام کرده است؛ سرامیک برخلاف فولاد رسانای خوبی برای گرما نیست، پس در فنجان‌های پشت‌سرهم گرمای کمتری به دانه منتقل می‌شود. درجه آسیاب دوازده حالت دارد و از ریزترین تا درشت‌ترین تنظیم با یک پیچ روی مخزن دانه عوض می‌شود. مخزن دانه ۲۷۵ گرم جا دارد، یعنی کمی بیشتر از یک بسته استاندارد ۲۵۰ گرمی قهوه.

فناوری BrewExtract همان چیزی است که فیلیپس بیشترین مانور را روی آن می‌دهد؛ ادعا این است که دوز بیشتری از پودر در واحد عصاره‌گیری فشرده می‌شود تا طعم غلیظ‌تری بیرون بیاید. پانوشت خود فیلیپس زیر همین ادعا صریح است و مبنای مقایسه را «در مقایسه با تمام اسپرسوسازهای اتوماتیک دیگر فیلیپس» اعلام می‌کند، نه در مقایسه با بازار. هفت سطح غلظت و قابلیت Extra Shot هم در اختیار شماست. Extra Shot روی هر دستوری که با دانه تازه کار می‌کند فعال می‌شود، اما روی پودر آماده نه.

در عمل چه چیزی داخل فنجان می‌ریزد. آزمایشگاه آلمانی ETM دمای اسپرسو را روی سه تنظیم دستگاه ۶۳٫۷، ۶۹٫۳ و ۷۴٫۵ درجه سانتی‌گراد اندازه گرفت؛ یعنی اگر فنجان اول شما ولرم بود مشکل از دستگاه نیست و باید تنظیم دما را یک پله بالا ببرید. سایت تخصصی Coffeeness نتیجه را «قدرت بدون تلخی» توصیف کرد و آن را بهترین اسپرسویی دانست که تا امروز از یک دستگاه فیلیپس گرفته است. با این حال یک واقعیت ساختاری را در نظر بگیرید: دوز پودر در تمام‌اتوماتیک‌های این کلاس از دوز دوبل یک پرتافیلتر حرفه‌ای کمتر است، پس اگر معیار شما بدنه سنگین اسپرسوی کافه تخصصی است، این دستگاه و هیچ تمام‌اتوماتیک دیگری در این رده به آن نمی‌رسد.

یک محفظه جداگانه برای پودر آماده هم روی دستگاه هست، مخصوص قهوه بدون کافئین یا دانه‌ای که نمی‌خواهید در مخزن اصلی بریزید. تست‌کننده T3 در بررسی خودش نوشت بار اول به‌اشتباه دانه را داخل همین محفظه ریخته، چون درست کنار مخزن دانه نشسته است. اگر دستگاه را تازه تحویل گرفته‌اید، همین یک نکته می‌تواند جلوی یک شست‌وشوی اجباری در روز اول را بگیرد.

بزرگ‌ترین دردسر قهوه‌سازهای شیردار، لوله‌هایی است که شیر در آن‌ها می‌ماند و بعد از دو روز بو می‌گیرد. LatteGo Pro اصلا لوله ندارد؛ شیر در یک محفظه دایره‌ای با هوا مخلوط می‌شود و مستقیم داخل فنجان می‌ریزد. ظرفیت هر کاراف ۰٫۲۵ لیتر است و دستگاه با دو کاراف مجزا عرضه می‌شود، یکی برای فوم گرم و یکی برای فوم سرد، با رنگ‌های متفاوت تا اشتباه نگیرید. هر دو قطعه در ماشین ظرف‌شویی شسته می‌شوند و فیلیپس زمان شست‌وشوی دستی زیر شیر آب را ده ثانیه اعلام کرده است.

کیفیت فوم اما به اندازه سهولت شست‌وشو یکدست نیست. Coffeeness در تست خود فوم شیر گرم را پفکی و درشت‌حباب توصیف کرد، نه آن بافت مخملی که نام Pro تداعی می‌کند؛ در مقابل، فوم سرد را هم از نظر ظاهر و هم از نظر حس دهانی به‌مراتب بهتر ارزیابی کرد. اگر بیشتر نوشیدنی خانه شما کاپوچینوی گرم است، انتظار فوم لاته‌آرت را نداشته باشید. اگر تابستان‌ها آیس لاته و کلد برو می‌خورید، دقیقا به نقطه قوت دستگاه رسیده‌اید. یک محدودیت عملی هم هست که در جدول مشخصات دیده نمی‌شود: دستگاه دو فنجان اسپرسو را هم‌زمان تحویل می‌دهد، اما دو نوشیدنی شیری را نه، و برای دو کاپوچینو باید دو نوبت صبر کنید. تست‌کننده T3 هم نوشت کاراف‌ها بعد از جا زدن کمی لق می‌زنند، هرچند این لقی روی کیفیت ریختن شیر اثری نداشت. شیر گیاهی پشتیبانی می‌شود و فیلیپس این را صریح در توضیح رسمی محصول آورده است.

جدول مشخصات رسمی فیلیپس تعداد نوشیدنی‌های از پیش برنامه‌ریزی‌شده را ۵۴ اعلام کرده؛ از ریسترتو و اسپرسو و لونگو و آمریکانو تا کاپوچینو و لاته ماکیاتو و فلت‌وایت، و در سمت سرد آیس کافی و کلد برو. کلد برو روی این دستگاه واقعا سرد است و ETM دمای خروجی این حالت را حدود ۸ درجه سانتی‌گراد اندازه گرفت. برای بازار ایران که نیمی از سال گرم است، همین ستون سرد منو ارزش عملی بیشتری دارد تا نصف نوشیدنی‌های گرم فهرست.

نمایشگر رنگی TFT با اندازه ۴٫۳ اینچ تمام کنترل دستگاه را روی خودش جمع کرده و دکمه فیزیکی تقریبا حذف شده است. تست‌کننده T3 روند راه‌اندازی اولیه را کاملا راهنمادار توصیف کرد؛ نمایشگر مرحله‌به‌مرحله نصب فیلتر AquaClean، پر کردن مخزن، ریختن دانه و اجرای شست‌وشوی اول را جلو می‌برد. همین یک قابلیت تفاوت میان دستگاهی است که هفته اول با دفترچه راهنما کلنجار می‌روید و دستگاهی که ده دقیقه بعد از باز کردن جعبه فنجان اول را می‌ریزد. پشت همین نمایشگر هشت پروفایل کاربری نشسته است؛ هشت نفر می‌توانند غلظت، حجم قهوه، حجم شیر و دما را برای خودشان ذخیره کنند و بعد فقط نام خودشان را لمس کنند. تنظیم حجم اسپرسو پله‌ای و ریز است، نه سه‌گانه کوچک و متوسط و بزرگ؛ همین جزئیات را تست‌کننده T3 مهم‌ترین چیزی دانست که در استفاده روزمره به کارش آمد. تنظیم دما هم مستقل و در سه پله در دسترس است، قابلیتی که هنوز روی خیلی از رقبای هم‌قیمت پیدا نمی‌شود.

سرعت دستگاه هم اندازه‌گیری شده است. ETM زمان گرم شدن را ۳۱ ثانیه و شست‌وشوی خودکار پس از آن را ۲۹ ثانیه ثبت کرد؛ تهیه یک اسپرسو ۳۸ ثانیه و یک کاپوچینو یک دقیقه و ۱۸ ثانیه طول کشید. یعنی از لحظه‌ای که وارد آشپزخانه می‌شوید تا فنجان اول، حدود دو دقیقه فاصله است. برای صبح‌های عجله‌ای این عدد مهم‌تر از نصف قابلیت‌های فهرست بازاریابی است.

EP8757 به وای‌فای وصل می‌شود و از طریق اپلیکیشن HomeID کنترل می‌شود؛ کاری که این اتصال واقعا انجام می‌دهد سه چیز است: دسترسی به تنظیماتی بیشتر از آنچه روی نمایشگر خلاصه شده، دستور پخت‌های تازه، و شروع دم‌آوری از راه دور. جدول مشخصات فیلیپس فیلد اتصال را «دارد» ثبت کرده، پس این قابلیت جزو خود دستگاه است نه یک افزونه جداگانه. Barista Assistant همان چیزی است که بیشترین تبلیغ روی آن گذاشته شده؛ نوع دانه‌تان را می‌گویید و دستیار تنظیمات دم‌آوری را خودش می‌چیند، اما Coffeeness در تست خود این دست سیستم‌ها را بیش از حد کلی توصیف کرد و ترجیح داد دستی تنظیم کند. برای کاربر تازه‌کار یک نقطه شروع است، ولی کسی که چند هفته با دستگاه کار کرده تنظیم خودش را بهتر می‌شناسد. آنچه برای خریدار ایرانی از همه این‌ها مهم‌تر است، این است که هیچ‌کدام شرط کار کردن دستگاه نیستند؛ تست‌کننده T3 صریح نوشت که اتصال به HomeID اختیاری است و فقط برای شخصی‌سازی بیشتر و دستیار باریستا توصیه می‌شود. یعنی کل منوی ۵۴ نوشیدنی، پروفایل‌ها و تنظیم غلظت و دما روی خود نمایشگر کار می‌کنند و به اینترنت نیاز ندارند؛ اگر اپلیکیشن در دسترس نبود، فقط دستیار هوشمند و دم‌آوری از راه دور را از دست می‌دهید.

فیلیپس روی این دستگاه نام SilentBrew گذاشته و ادعا می‌کند تا ۴۰ درصد بی‌صداتر است. پانوشت خود فیلیپس زیر همین ادعا مبنای مقایسه را روشن می‌کند: «در مقایسه با اسپرسوسازهای قبلی فیلیپس». یعنی این عدد یک بهبود نسبت به گذشته همین برند است، نه ادعایی درباره بی‌صداترین دستگاه بازار. فیلیپس همچنین اعلام کرده که دستگاه گواهی مستقل Quiet Mark را گرفته است. اعداد اندازه‌گیری‌شده تصویر دقیق‌تری می‌دهند: ETM میانگین صدای تهیه اسپرسو را ۴۷٫۵ دسی‌بل با اوج ۶۱٫۵ دسی‌بل ثبت کرد و برای کاپوچینو میانگین ۵۱٫۶ دسی‌بل با اوج ۸۵٫۵ دسی‌بل، و Coffeeness صدای آسیاب را ۶۳ دسی‌بل اندازه گرفت و آن را برای این کلاس نسبتا آرام دانست. میانگین‌ها آرام‌اند؛ اوج‌ها نه.

همین فاصله میان میانگین و اوج دقیقا چیزی است که تست‌کننده T3 توصیف کرد. او نوشت بار اول که دستگاه خودکار شست‌وشو کرد از صدایش از جا پرید و صراحتا توصیه کرد این دستگاه را به این دلیل که انتظار سکوت دارید نخرید. EP8757 نسبت به نسل قبل آرام‌تر شده و اعداد میانگین همین را نشان می‌دهند، اما صدای آسیاب و شست‌وشوی خودکارش در یک آشپزخانه اپن ساعت شش صبح شنیده می‌شود. اگر اتاق خواب چسبیده به آشپزخانه است، این را در تصمیم خرید حساب کنید.

اینجا جایی است که بیشترین سوءتفاهم درباره این دستگاه شکل می‌گیرد. جمله رایج تبلیغاتی این است که تا ۵۰۰۰ فنجان بدون رسوب‌زدایی. پانوشت رسمی فیلیپس اما شرط را می‌گوید: این عدد بر مبنای هشت بار تعویض فیلتر است، همان‌طور که خود دستگاه اعلام می‌کند، و تعداد واقعی فنجان بسته به نوع قهوه و برنامه شست‌وشو تغییر می‌کند. حساب کردنش ساده است؛ طبق راهنمای رسمی فیلیپس هر فیلتر AquaClean حدود ۶۲۵ فنجان کار می‌کند و پس از هشتمین فیلتر، دستگاه دوباره هشدار رسوب‌زدایی می‌دهد. یعنی فیلتر رسوب‌زدایی را حذف نمی‌کند، آن را عقب می‌اندازد و در عوض شما هشت فیلتر مصرفی خریده‌اید.

این نکته برای ایران مهم‌تر از اروپاست، چون در بسیاری از شهرهای ما آب لوله‌کشی سخت است و رسوب سریع‌تر می‌نشیند. داخل جعبه یک نوار تست سختی آب گذاشته شده؛ روز اول همان را در آب خانه‌تان فرو کنید و عدد را در تنظیمات دستگاه وارد کنید. اگر این کار را نکنید، دستگاه با فرض پیش‌فرض کار می‌کند و برنامه رسوب‌زدایی با واقعیت آب شما هماهنگ نخواهد بود.

نگهداری روزمره‌اش سبک است. واحد عصاره‌گیری از کنار دستگاه بیرون می‌آید و زیر شیر آب ولرم شسته می‌شود؛ Coffeeness نوشت این واحد در نسل تازه بازطراحی شده و گوشه و لبه کمتری دارد، پس تفاله کمتری در آن باقی می‌ماند. کاراف شیر هم بعد از هر بار استفاده یک آب‌کشی ده ثانیه‌ای می‌خواهد، وگرنه سری بعد بوی شیر مانده می‌دهد. خود دستگاه زمان برنامه‌های شست‌وشو و رسوب‌زدایی را روی نمایشگر یادآوری می‌کند، پس لازم نیست تقویم نگه دارید.

دو ایراد را باید صریح گفت، چون هر دو در تست‌های مستقل تکرار شده‌اند. تست‌کننده T3 گزارش کرد تفاله قهوه مرتب از مخزن بیرون می‌ریزد و در کف دستگاه پخش می‌شود، تا جایی که مجبور بوده چند بار در هفته کل بخش پایین را در بیاورد و تمیز کند. Coffeeness هم نوشت سینی چکه‌گیر هنگام حمل به سمت سینک آب می‌پاشد. هیچ‌کدام دستگاه را از کار نمی‌اندازند، ولی هر دو در ماه ششم بیشتر از ماه اول اذیت می‌کنند.

ابعاد رسمی دستگاه ۴۵۲ میلی‌متر عمق، ۲۵۱ میلی‌متر عرض و ۳۸۹ میلی‌متر ارتفاع است و وزنش ۹٫۳ کیلوگرم اعلام شده. عرض ۲۵ سانتی‌متری یعنی روی کابینت جای زیادی نمی‌گیرد، اما عمق نزدیک به ۴۵ سانتی‌متر روی یک پیشخوان کم‌عمق جلو می‌زند. ارتفاع ۳۹ سانتی‌متری هم عدد کاملی نیست، چون برای پر کردن مخزن دانه باید در بالای دستگاه باز شود؛ فاصله تا کابینت دیواری را با چند سانتی‌متر حاشیه اندازه بگیرید.

یک امتیاز طراحی که در استفاده روزمره خودش را نشان می‌دهد، دسترسی از جلوست. مخزن آب ۱٫۹ لیتری، مخزن دانه و سیستم شیر همگی از جلوی دستگاه باز و پر می‌شوند و تست‌کننده T3 همین را جزو نکات مثبت چیدمان آورد. یعنی لازم نیست هر بار دستگاه را از دیوار بکشید جلو. توجه کنید که بخشی از آب مخزن صرف شست‌وشوهای خودکار می‌شود، پس تعداد فنجان پیش از پر کردن دوباره کمتر از یک تقسیم ساده است.

توان مصرفی روی برچسب ۱۵۰۰ وات با ولتاژ ۲۳۰ ولت و فرکانس ۵۰ هرتز است که با شبکه برق ایران هم‌خوان است. کلاس بهره‌وری انرژی A اعلام شده و فیلیپس مصرف حالت آماده‌به‌کار را ۰٫۲ وات و حالت آماده‌به‌کار شبکه‌ای را ۰٫۴ وات بر مبنای استاندارد EN ۵۰۵۶۴:۲۰۱۱ ثبت کرده است؛ ETM در اندازه‌گیری خودش ۱٫۸ تا ۱٫۹ وات ثبت کرد، پس این دو عدد با هم نمی‌خوانند و رقم واقعی به شرایط اندازه‌گیری بستگی دارد. آنچه در قبض دیده می‌شود در هر حال ناچیز است: ETM میانگین توان تهیه یک اسپرسو را حدود ۹۴۰ وات در ۳۸ ثانیه ثبت کرد، یعنی چیزی نزدیک به ده وات‌ساعت برای هر فنجان. یک نکته عملی هم برای آشپزخانه ایرانی بگوییم. اوج مصرف این دستگاه هنگام گرم شدن از ۱۵۰۰ وات هم عبور می‌کند، بنابراین آن را روی سه‌راهی مشترک با کتری برقی یا مایکروویو نگذارید و ترجیحا مستقیم به پریز دیواری بزنید. دستگاه تایمر خاموشی خودکار دارد و طبق مشخصات رسمی پس از ۱۵ دقیقه بی‌کاری به حالت آماده‌به‌کار می‌رود.

در بررسی‌های خارجی چند نام مرتب کنار EP8757 تکرار می‌شود. T3 نزدیک‌ترین رقیب را De'Longhi Eletta Ultra معرفی کرد و آن را کمی لوکس‌تر با تنوع نوشیدنی و امکانات هوشمند مشابه دانست، و Coffeeness از De'Longhi Eletta Explore Cold Brew نام برد که در بازار آلمان با قیمت پایین‌تر توانایی‌های نزدیکی ارائه می‌دهد. مقایسه درون خانواده فیلیپس ساده‌تر است. T3 سری ۵۵۰۰ LatteGo را همچنان توصیه کرد، با این استدلال که بسیاری از ویژگی‌های شاخص از جمله سیستم LatteGo و اتصال اپلیکیشن را دارد و به دلیل قدیمی‌تر بودن ارزان‌تر شده است. تفاوت واقعی همان سه قلم است: نمایشگر لمسی رنگی به‌جای آیکون‌های ثابت، ستون نوشیدنی‌های سرد و کلد برو، و LatteGo Pro با دو کاراف مجزا. اگر هیچ‌کدام از این سه برای شما تعیین‌کننده نیست، اختلاف قیمت توجیه ندارد.

Coffeeness یک انتقاد ساختاری هم مطرح کرد که ارزش شنیدن دارد. به نظر آن سایت، EP8757 میان میراث اقتصادی فیلیپس و رقبای پرمیوم جای مشخصی برای خودش تعریف نکرده و در نتیجه از هر دو طرف رقیب دارد. همان سایت در عین حال نسبت قیمت به امکانات را در بازار آلمان عالی توصیف کرد. این دو حرف متناقض نیستند؛ یعنی دستگاه از نظر فهرست امکانات پرارزش است، ولی هویت واضحی برای خودش نساخته است.

آیا می‌شود از پودر قهوه آماده استفاده کرد. بله، دستگاه یک محفظه اختصاصی برای پودر آماده دارد که برای قهوه بدون کافئین یا دانه‌های خاص به کار می‌آید؛ تنها محدودیت این است که قابلیت Extra Shot روی پودر آماده فعال نمی‌شود. آیا دو فنجان را هم‌زمان می‌ریزد. جدول مشخصات فیلیپس تعداد پرس را دو ثبت کرده، پس دو اسپرسو با هم بیرون می‌آید؛ اما دو نوشیدنی شیری هم‌زمان ساخته نمی‌شود و برای دو کاپوچینو باید دو نوبت صبر کنید.

داخل جعبه چه چیزی هست. فیلیپس در فهرست رسمی لوازم همراه پنج قلم را ثبت کرده: کاراف LatteGo Pro گرم، کاراف LatteGo Pro سرد، فیلتر AquaClean، قاشق پیمانه و نوار تست سختی آب. اگر فروشنده اقلام دیگری وعده داده است، همان لحظه تحویل فهرست را چک کنید. کجا ساخته شده و گارانتی سازنده چقدر است. فیلیپس کشور تولید را رومانی و گارانتی رسمی خود را دو سال اعلام کرده است. گارانتی معتبر برای خرید در ایران همان چیزی است که در بخش «گارانتی و خدمات» همین صفحه از سوی فروشنده اعلام می‌شود، نه گارانتی بین‌المللی سازنده.

معایب EP8757 چیست. صدای اوج آسیاب و شست‌وشوی خودکار، ریختن تفاله در کف دستگاه، و فوم شیر گرم که به ظرافت فوم سرد نیست؛ هیچ‌کدام مانع استفاده روزمره نمی‌شوند، ولی هر سه در تست‌های مستقل تکرار شده‌اند. آیا برای مصرف اداری مناسب است. مخزن دانه ۲۷۵ گرم و مخزن آب ۱٫۹ لیتر برای یک خانه پرمصرف کافی است، اما برای یک دفتر پرترافیک یعنی پر کردن مکرر؛ اگر روزانه بیش از پانزده تا بیست فنجان لازم دارید، سراغ دستگاهی با مخازن بزرگ‌تر بروید.

فهرست زیر فقط مواردی را دارد که واقعا روی تصمیم خرید اثر می‌گذارند. هر بند یا مستقیم از جدول مشخصات رسمی فیلیپس آمده یا در دست‌کم یک تست مستقل تکرار شده است. اگر ایرادی در فهرست نیست، یعنی در منابع بررسی‌شده شواهدی برایش پیدا نشد، نه اینکه دستگاه بی‌عیب باشد.

قیمت EP8757 آن را در بالاترین رده قهوه‌سازهای خانگی فیلیپس می‌نشاند و همین انتظار را بالا می‌برد. چیزی که در ازای این قیمت می‌گیرید دستگاهی است که تقریبا هیچ مهارتی از شما نمی‌خواهد: نه تمپ کردن، نه تنظیم دستی آسیاب برای هر دانه، نه تمیز کردن لوله شیر. تست‌کننده T3 بعد از چند هفته استفاده همین سادگی را برجسته‌ترین ویژگی دستگاه دانست، نه کیفیت مطلق اسپرسو.

چه کسی نباید این را بخرد. کسی که هدفش نزدیک شدن به اسپرسوی کافه تخصصی است و حاضر است برای آن وقت بگذارد؛ در همین بودجه، یک اسپرسوساز نیمه‌اتوماتیک به‌همراه یک آسیاب مستقل نتیجه بهتری در فنجان می‌دهد. Coffeeness هم دقیقا همین را نوشت و افزود در رده قیمتی بالا گزینه‌های قوی‌تری از نظر کیفیت قهوه و فوم وجود دارد. کسی هم که روزی یک فنجان می‌نوشد، نصف قابلیت‌های این دستگاه را هرگز باز نمی‌کند.

در مقابل، اگر خانه‌ای دارید که در آن هر روز چند نوشیدنی متفاوت خورده می‌شود، تابستان‌ها سراغ آیس لاته و کلد برو می‌روید و حوصله نگهداری پیچیده ندارید، EP8757 دقیقا برای همین خانه ساخته شده است. هشت پروفایل، دو کاراف شیر و منوی سرد در کنار هم چیزی می‌سازند که مدل‌های ارزان‌تر فیلیپس ندارند. پیش از ثبت سفارش دو کار مانده: متر را بردارید و عمق پیشخوان و فاصله تا کابینت دیواری را اندازه بگیرید، و از همین حالا بپذیرید که این دستگاه در لحظه آسیاب کردن صدا دارد.